‘Ik voel me rustiger sinds ik lid ben van de NPRC’

Roel Eerkes, schipper op de Lydia

MONHEIM AM RHEIN - Eerlijk is eerlijk, Roel Eerkes werd geen lid van de NPRC uit luxe. Het was 2009, lastige tijden voor vrije schippers. De coöperatie bood hem als ondernemer, maar vooral ook als vader van drie dochters, de zekerheid die hij nodig had. “Doordat je met zijn allen bent, sta je veel sterker. Ik hoef me minder bezig te houden met het zoeken naar een reis of het betaald krijgen van mijn facturen. En tegelijkertijd heeft de verlader bij de NPRC meer zekerheid. Het mes snijdt aan twee kanten”.

Roel Eerkes (Terneuzen, 1982) is een schipperskind. Hij werd geboren op de Willy (360 ton) en getogen op de Wilhelmina (1542 ton). Zijn leven lang hield hij zijn ouders voor dat ooit, als hij later groot was, hij zelf een schip zou hebben. Op zijn 25ste was het zover. Eerkes ging voor het eerst op reis met zijn vrouw en drie dochters. Op zijn eigen schip, de Lydia, met een laadcapaciteit van 1.263 ton.

Onder de kostprijs

Tussen 2006 en 2008 ging het de jonge ondernemer en zijn vrouw erg goed. “Er waren bevrachters genoeg op zoek naar een schip. Je kon ze feitelijk tegen elkaar op laten bieden”, vertelt hij terwijl de Lydia tussen Düsseldorf en Keulen de Rijn opvaart. Het dikke pak sneeuw op de wal kan de industrie niet verhullen: dit is de machinekamer van Duitsland. Eind 2008 kwam de kentering. “Door de crisis was er steeds minder werk. Als je leeg was, moest je erg lang wachten op een nieuwe reis. Het was zo erg dat je óf stil lag óf werk moest aannemen onder de kostprijs”.

Eerst zien

Eerkes besloot in 2009 op proef lid te worden van de NPRC. “Ik wilde eerst wel eens zien wat de coöperatie was en wat ze voor me konden doen”, schetst Eerkes zijn aanvankelijke houding. Na drie maanden was er geen twijfel meer. “Ik ben toen toegetreden tot de coöperatie”, lacht de jonge schipper.

Scheelt werk

Over de voordelen kan Eerkes lang praten. “Ik kan me echt bezig houden met het schip, de reis en mijn gezin. Op kantoor, zowel in Nederland als in Duitsland, zijn er mensen die voor mij de reizen, de voorwaarden en de betalingen regelen. Dat scheelt enorm veel werk. Daarbij krijg je als lid van de coöperatie nog een winstuitkering als dat op het einde van het jaar mogelijk is. Dat gaat allemaal erg transparant.”

Coöperatie is zekerheid

Behalve werk scheelt het ook stress, beaamt Eerkes. Als vrije schipper kun je zelf aan werk komen of via een commercieel bevrachtingskantoor. “Je moet dan per reis onderhandelen over de voorwaarden”. Hoe belangrijk die voorwaarden zijn, blijkt uit een voorbeeld van kort geleden. “We hadden een stremming in Duitsland, omdat op de Main de hoogst bevaarbare waterstand was overschreden. We lagen stil met vracht en al. Als eenling mag je dan maar hopen dat je iets hebt geregeld voor die situatie. En dat dat ‘iets’ niet is vervallen in de onderhandeling. Maar als lid van de NPRC weet ik precies wat er geregeld is”. Eerkes houdt even in. Dan: “Het is de zekerheid die het zo fijn maakt in de coöperatie”.

Vervoerszekerheid

Ook voor de verlader biedt de NPRC veel voordeel, aldus Eerkes. “Het voornaamste is de vervoerszekerheid. Met ongeveer 80 schepen hebben we een totale capaciteit van 150.000 ton. Een verlader weet dus wat wij aankunnen als club. En als er een schip vertraagd is, dan proberen we die reis op te laten vangen door een ander lid”.

Klant weet wat hij krijgt

Voor Eerkes is het logisch dat verladers met de NPRC in zee willen. “Ik heb begrepen dat er verladers zijn die liever een kwartje per ton méér betalen, dan dat ze een reis buiten de NPRC zouden aanbieden. Want bij ons weten ze wat ze krijgen. Zekerheid, kwaliteit, een schoon ruim en meer van dat soort dingen.”

Lid blijven ook in goede tijden

Maar nu de hamvraag. Eerkes werd lid in moeilijke tijden, maar wat doet de ondernemer als de markt weer aantrekt? Eerkes antwoordt direct: “Dat zou geen reden zijn om weg te gaan. Alhoewel je als eenling in topjaren dan beter kunt boeren. Maar dan heb je er zelf wel weer meer werk aan en mis je de stabiliteit van de coöperatie. Kortom: ik zou dat niet zomaar overboord zetten.” 

Ondernemer, partner en vader

“En daarbij: in de mindere jaren verdeelt NPRC het werk eerlijk onder de leden. Dat geeft veel rust. Oké, we lagen soms stil, maar dan belde ik niet mijn oren rood op zoek naar een reis, dan besteedde ik tijd aan mijn gezin of onderhoud aan het schip. Ik wist dat ze op kantoor voor me bezig waren, dat ik daarop kon vertrouwen. Ik voel me rustiger sinds ik lid ben van de NPRC, als ondernemer en dus ook als partner en vader.”